ภาษาส่อภาษา : แมว ใต้ตึก- เรื่องสั้นแนวตลกขบขัน (Comedy)/เสียดสีสังคม (Satirize the Society)

อ่านนิยายสั้นออนไลน์ฟรี

ปล.บทนี้ใช้ล่ามภาษามือ

ตอนนี้เป็นยังไงบ้างหลังจากเลือกที่จะกลับมาหูหนวกอีกครั้ง

ตอนนี้ก็ยังต้องหาสิ่งที่ทำให้จิตใจสงบลงบ้างก็ยังรู้สึกว่าตัวเองเจอเรื่องหนักพอสมควรเลย ไม่คิดว่าจะเจอกับตัวเอง เพราะคิดว่าคนพิการก็น่าจะได้รับความยินดีจากคนภายนอกมากกว่านี้ อีกอย่างสิ่งที่ทำเพราะคิดว่าทำถูกแล้ว และใคร ๆ ก็คิดว่าทำแบบนี้มันก็จะทำให้ชีวิตตัวเองดีขึ้น ส่วนตัวก็หวังว่าบทสัมภาษณ์นี้อาจจะทำให้สังคมไทยหันมาสนใจการกระทำของคนในสังคมกลุ่มนี้มากขึ้น

จุดเริ่มต้นมันเป็นมายังไง

ตอนแรกก่อนจะเป็นโรคหูหนวก คือประสาทหูมันเสื่อมแต่ด้วยที่บ้านอยู่กับแม่แค่สองคน ฐานะทางบ้านก็ไม่ค่อยดีทำให้การรักษามันไม่ค่อยมีความต่อเนื่องมากซะเท่าไหร่ จึงทำให้หมอไม่สามารถวินิจฉัยได้ว่าประสาทหูเสื่อมในหูชั้นไหน เลยต้องถูกส่งไปเรียนโรงเรียนที่เป็นโรงเรียนเฉพาะผู้พิการ

ช่วงแรกๆก็มีความสุขดีนะ เพราะได้อยู่กับกลุ่มคนที่คล้าย ๆ กัน ได้เป็นตัวเองดี เลยไม่ได้รู้สึกว่าแตกต่างออกไปจากสังคมที่เป็นอยู่ อาจจะเป็นเพราะยังเด็กด้วยเลย ทำให้ไม่ได้มองว่ามันแย่อะไร ก็สามารถสื่อสารกับเพื่อนด้วยภาษามือและแม่ก็พูดภาษามือด้วย เริ่มเข้าโรงเรียนสำหรับผู้พิการตั้งแต่อนุบาลเลย จำได้ว่าตอนเด็กๆ ได้เป็นตัวแทนเพื่อนในชั้นเรียนด้วย น่าจะประมาณ ป.2 มั้งได้เป็นตัวแทนห้องแล้วไปโชว์ในงานโรงเรียน

ตัวแทนอะไรหรอ

เป็นตัวแทนไปเต้น แบบเต้นประกอบเพลง

อ่านต่อ…

ค้นหาภาษาถิ่น
Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Search in pages

ภาษาถิ่น เป็นภาษาย่อยที่ใช้พูดจากันในท้องถิ่นต่าง ๆ ซึ่งเกิดจากการใช้ภาษาเพื่อการสื่อความหมาย ความเข้าใจกันระหว่างผู้คนที่อาศัยอยู่ตามท้องถิ่นนั้น ๆ ซึ่งอาจจะแตกต่างไปจากมาตรฐาน หรือภาษาที่คนส่วนใหญ่ของแต่ละประเทศใช้กัน และอาจจะแตกต่างจากภาษาในท้องถิ่นอื่นทั้งทางด้านเสียง คำและ การใช้คำ

ภาษาถิ่น เป็นภาษาที่มีลักษณะเฉพาะ ทั้งถ้อยคำ และสำเนียง ภาษาถิ่นจะแสดงถึงเอกลักษณ์ ลักษณะความเป็นอยู่ และวิถีชีวิตของผู้คน ในท้องถิ่นของแต่ละภาค ของประเทศไทย บางทีเรียกว่า ภาษาท้องถิ่น และหากพื้นที่ของผู้ใช้ภาษานั้นกว้างก็จะมีภาษาถิ่นหลากหลาย และมีภาษาถิ่นย่อย ๆ ลงไปอีก

ภาษาถิ่น แบ่งได้เป็น 4 ถิ่นใหญ่ ๆ คือ ภาษาถิ่นกลาง ภาษาถิ่นเหนือ ภาษาถิ่นอีสานและภาษาถิ่นใต้

ภาษาถิ่นกลาง
ภาษาถิ่นที่ใช้สื่อสารอยู่ในบางจังหวัดของภาคกลาง เช่น เพชรบุรี กาญจนบุรี สุพรรณบุรี ราชบุรี นครปฐม อ่างทอง และพระนครศรีอยุธยา เป็นต้น ภาษาถิ่นที่ใช้สื่อสารอยู่ในจังหวัดเหล่านี้ มีสำเนียงพูดที่แตกต่างกันออกไป จะมีลักษณะเพี้ยนเสียงไปจากภาษากลางที่เป็นภาษามาตรฐาน

ภาษาถิ่นเหนือ
หรือภาษาถิ่นพายัพ (คำเมือง) ได้แก่ ภาษาถิ่นที่ใช้สื่อสารอยู่ในบางจังหวัดของภาคเหนือตอนบน หรือภาษาในอาณาจักรล้านนาเดิม มักจะพูดกันมากในจังหวัดเชียงใหม่ แม่ฮ่องสอน เชียงราย พะเยา ลำปาง น่าน ลำพูน ตาก แพร่ เป็นต้น

ภาษาถิ่นอีสาน
ภาษาถิ่นอีสานของประเทศไทยมีลักษณะใกล้เคียงกับภาษาที่พูดที่ใช้กันในประเทศลาว แต่ภาษาอีสานก็ยังถือว่าเป็นภาษาถิ่นของภาษาไทย ภาษาถิ่นอีสานมีภาษาถิ่นย่อยหลายภาษา ได้แก่ ภาษาที่ชนกลุ่มใหญ่ในภาคอีสานใช้พูดจากัน ซึ่งใช้สื่อสารอยู่ในจังหวัดต่าง ๆ ของภาคอีสาน หรือภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เช่น สกลนคร หนองคาย นครพนม ขอนแก่น อุดรธานี อุบลราชธานี ร้อยเอ็ด เลย ชัยภูมิ มหาสารคาม กาฬสินธุ์ เป็นต้น

ภาษาถิ่นใต้
ได้แก่ ภาษาถิ่นที่ใช้สื่อสารอยู่ในจังหวัดต่าง ๆ ของภาคใต้ของประเทศไทย ลงไปถึงชายแดนประเทศมาเลเซีย รวม 14 จังหวัด เช่น ชุมพร ระนอง สุราษฎร์ธานี ภูเก็ต พัทลุง สงขลา นครศรีธรรมราช เป็นต้น และบางส่วนของจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ภาษาถิ่นใต้ ยังมีภาษาถิ่นย่อยลงไปอีก เป็นภาษาถิ่นใต้ ภาคตะวันออก เช่น ภาษาถิ่นที่ใช้ใน จังหวัดนครศรีธรรมราช พัทลุง สงขลา ปัตตานี ตรัง สตูล ภาษาถิ่นใต้ตะวันตก เช่น ภาษาถิ่นที่ใช้ในจังหวัดกระบี่ พังงา ระนอง สุราษฎร์ธานีและชุมพร และภาษาถิ่นใต้สำเนียงเจ๊ะเห เช่น ภาษาถิ่นที่ใช้ในจังหวัดนราธิวาส และ ปัตตานี ในแต่ละภาคก็จะมีภาษาถิ่นใต้ เป็นภาษาถิ่นย่อยลงไปอีก เช่น ภาษาถิ่นระนอง ภาษาถิ่นภูเก็ต ภาษาถิ่นพัทลุง ภาษาถิ่นสงขลา เป็นต้น ภาษาถิ่นย่อยเหล่านี้อาจจะมีเสียง และคำที่เรียกสิ่งเดียวกันแตกต่างกันออกไป

ภาษาถิ่นตะวันออก
วิเศษ ชาญประโคน (2550, หน้า 40-41) ได้กล่าวถึง ภาษาถิ่นตะวันออกว่าเป็นภาษาย่อย ที่ใช้พูดจากัน ในท้องถิ่นตะวันออกมี ระยอง จันทบุรี ตราด เป็นต้น

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *