เงา : จมออน /นิยายสั้นแนวเขย่าขวัญและระทึกขวัญ (Thriller)

อ่านนิยายสั้นออนไลน์ฟรี

“ตะวัน” ฟื้นจากอุบัติเหตุก่อนจะพบว่า “ลูกจัน” น้องสาวฝาแฝดของเธอเสียชีวิตไปแล้ว หลังจากนั้นทุกคนก็เริ่มมองเธอด้วยสายตาที่ไม่เหมือนเดิม และทุกครั้งที่เธอเห็นตัวเองในเงาสะท้อน คนในนั้นกลับไม่ใช่เธอ !!

“เฮือกกกกก ! ”

ตะวัน หญิงสาวในชุดผู้ป่วยสีฟ้าอ่อนผุดลุกขึ้นมานั่งบนเตียงหลังจากที่เธอนอนไม่รู้สึกตัวอยู่ร่วมสัปดาห์ ภาพสุดท้ายที่จำได้คือเธออยู่บนรถยนต์ของน้องสาวขณะกลับบ้านหลังจากไปลองชุดในพิธีหมั้น แล้วอยู่ๆ รถก็เสียหลักพุ่งชนต้นไม้ข้างทางอย่างแรง

“คุณคะ ลูกฟื้นแล้ว” เสียงของหญิงวัยกลางคนร้องบอกสามีด้วยความดีใจ ขณะที่กุลีกุจอเดินมาหาลูกสาวที่ข้างเตียง

“แม่คะ … ตะวันหิวน้ำ” เธอบอกแม่ด้วยเสียงแหบแห้งอยู่ในลำคอ พลันใบหน้าของมารดากลับแปรเปลี่ยนไป

“ตะวัน …” หญิงวัยกลางคน​นิ่งไปก่อนจะเดินไปหยิบเหยือกมารินน้ำใส่แก้วแล้วยื่นให้เธอ ตะวันยื่นมือไปรับมาดื่มจนหมดแก้วก่อนจะเอ่ยถามด้วยความสงสัย

“ลูกจันเป็นยังไงบ้างคะแม่” ตะวันสังเกตว่ามารดาของเธอนิ่งไปอีกครั้ง ก่อนร่างสูงของผู้เป็นพ่อจะเดินเข้ามาหาเธอด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เขายื่นมือมาบีบไหล่ของเธอแน่นจนต้องหยีตาด้วยความเจ็บ

“เธอจากไปแล้ว จากไปตลอดกาล”

ตะวันนิ่งค้างท่าเดิมอยู่นานเมื่อสิ้นเสียงของผู้เป็นพ่อ มันเป็นความรู้สึกที่เธอเองก็อธิบายไม่ถูกว่ามันคืออะไร ในหัวมันว่างเปล่า ทุกอย่างเงียบจนเธอได้ยินเสียงลมหายใจของตัวเองก่อนที่น้ำตาจะค่อยๆ ไหลออกมา

“ละ … แล้วตะวันหลับไปกี่วันคะพ่อ” เธอถามต่อด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ มือบางปาดน้ำตาออกจากใบหน้าของตนเบาๆ เป็นโชคดีของเธอที่ไม่ได้รับบาดเจ็บมากนัก ผิดกับน้องสาวที่ถึงกับเสียชีวิต

“วันนี้วันที่ 7 แล้ว” หญิงสาวเงยหน้ามองนาฬิกาบนผนังก่อนจะพบว่าตอนนี้เป็นเวลาเกือบ 1 ทุ่มแล้ว

“ตะวันอยากไปหาลูกจัน … ได้ไหมคะ” เธอไม่ได้คิดไปเอง ทั้งพ่อและแม่ของเธอมีท่าทีที่เปลี่ยนไป ดูแปลกตาไม่เหมือนเคย บรรยากาศในห้องอึมครึมมากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเธอพูดถึงน้องสาว

อ่านต่อ…

ภาษาถิ่น เป็นภาษาย่อยที่ใช้พูดจากันในท้องถิ่นต่าง ๆ ซึ่งเกิดจากการใช้ภาษาเพื่อการสื่อความหมาย ความเข้าใจกันระหว่างผู้คนที่อาศัยอยู่ตามท้องถิ่นนั้น ๆ ซึ่งอาจจะแตกต่างไปจากมาตรฐาน หรือภาษาที่คนส่วนใหญ่ของแต่ละประเทศใช้กัน และอาจจะแตกต่างจากภาษาในท้องถิ่นอื่นทั้งทางด้านเสียง คำและ การใช้คำ

ภาษาถิ่น เป็นภาษาที่มีลักษณะเฉพาะ ทั้งถ้อยคำ และสำเนียง ภาษาถิ่นจะแสดงถึงเอกลักษณ์ ลักษณะความเป็นอยู่ และวิถีชีวิตของผู้คน ในท้องถิ่นของแต่ละภาค ของประเทศไทย บางทีเรียกว่า ภาษาท้องถิ่น และหากพื้นที่ของผู้ใช้ภาษานั้นกว้างก็จะมีภาษาถิ่นหลากหลาย และมีภาษาถิ่นย่อย ๆ ลงไปอีก

ภาษาถิ่น แบ่งได้เป็น 4 ถิ่นใหญ่ ๆ คือ ภาษาถิ่นกลาง ภาษาถิ่นเหนือ ภาษาถิ่นอีสานและภาษาถิ่นใต้

ภาษาถิ่นกลาง
ภาษาถิ่นที่ใช้สื่อสารอยู่ในบางจังหวัดของภาคกลาง เช่น เพชรบุรี กาญจนบุรี สุพรรณบุรี ราชบุรี นครปฐม อ่างทอง และพระนครศรีอยุธยา เป็นต้น ภาษาถิ่นที่ใช้สื่อสารอยู่ในจังหวัดเหล่านี้ มีสำเนียงพูดที่แตกต่างกันออกไป จะมีลักษณะเพี้ยนเสียงไปจากภาษากลางที่เป็นภาษามาตรฐาน

ภาษาถิ่นเหนือ
หรือภาษาถิ่นพายัพ (คำเมือง) ได้แก่ ภาษาถิ่นที่ใช้สื่อสารอยู่ในบางจังหวัดของภาคเหนือตอนบน หรือภาษาในอาณาจักรล้านนาเดิม มักจะพูดกันมากในจังหวัดเชียงใหม่ แม่ฮ่องสอน เชียงราย พะเยา ลำปาง น่าน ลำพูน ตาก แพร่ เป็นต้น

ภาษาถิ่นอีสาน
ภาษาถิ่นอีสานของประเทศไทยมีลักษณะใกล้เคียงกับภาษาที่พูดที่ใช้กันในประเทศลาว แต่ภาษาอีสานก็ยังถือว่าเป็นภาษาถิ่นของภาษาไทย ภาษาถิ่นอีสานมีภาษาถิ่นย่อยหลายภาษา ได้แก่ ภาษาที่ชนกลุ่มใหญ่ในภาคอีสานใช้พูดจากัน ซึ่งใช้สื่อสารอยู่ในจังหวัดต่าง ๆ ของภาคอีสาน หรือภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เช่น สกลนคร หนองคาย นครพนม ขอนแก่น อุดรธานี อุบลราชธานี ร้อยเอ็ด เลย ชัยภูมิ มหาสารคาม กาฬสินธุ์ เป็นต้น

ภาษาถิ่นใต้
ได้แก่ ภาษาถิ่นที่ใช้สื่อสารอยู่ในจังหวัดต่าง ๆ ของภาคใต้ของประเทศไทย ลงไปถึงชายแดนประเทศมาเลเซีย รวม 14 จังหวัด เช่น ชุมพร ระนอง สุราษฎร์ธานี ภูเก็ต พัทลุง สงขลา นครศรีธรรมราช เป็นต้น และบางส่วนของจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ภาษาถิ่นใต้ ยังมีภาษาถิ่นย่อยลงไปอีก เป็นภาษาถิ่นใต้ ภาคตะวันออก เช่น ภาษาถิ่นที่ใช้ใน จังหวัดนครศรีธรรมราช พัทลุง สงขลา ปัตตานี ตรัง สตูล ภาษาถิ่นใต้ตะวันตก เช่น ภาษาถิ่นที่ใช้ในจังหวัดกระบี่ พังงา ระนอง สุราษฎร์ธานีและชุมพร และภาษาถิ่นใต้สำเนียงเจ๊ะเห เช่น ภาษาถิ่นที่ใช้ในจังหวัดนราธิวาส และ ปัตตานี ในแต่ละภาคก็จะมีภาษาถิ่นใต้ เป็นภาษาถิ่นย่อยลงไปอีก เช่น ภาษาถิ่นระนอง ภาษาถิ่นภูเก็ต ภาษาถิ่นพัทลุง ภาษาถิ่นสงขลา เป็นต้น ภาษาถิ่นย่อยเหล่านี้อาจจะมีเสียง และคำที่เรียกสิ่งเดียวกันแตกต่างกันออกไป

ภาษาถิ่นตะวันออก
วิเศษ ชาญประโคน (2550, หน้า 40-41) ได้กล่าวถึง ภาษาถิ่นตะวันออกว่าเป็นภาษาย่อย ที่ใช้พูดจากัน ในท้องถิ่นตะวันออกมี ระยอง จันทบุรี ตราด เป็นต้น

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *