The half blood : Alistonut / นิยายสั้นแนวแฟนตาซี (Fantasy)

อ่านนิยายสั้นออนไลน์ฟรี

อะไรกันเกิดอะไรขึ้นกับฉัน ทำไมตัวฉันถึงมีขนเต็มตัวแบบนี้ ทำไมฉันถึงมีหางด้วยอ่ะ แล้วทำไมห้องที่ฉันอยู่มันถึงใหญ่ขึ้นอย่างกับตัวฉันย่อส่วนไป มีแต่คำถามเต็มหัวฉันไปหมด ระหว่างที่ฉันกำลังเดินเข้าห้องอยู่ๆ ก็วูบไปแล้วพอลืมตามาอีกทีฉันก็กลายร่างเป็นกระต่ายแล้วค่ะ ฉันงงไปหมดแล้วตอนนี้ เมื่อก่อนเคยได้ยินแต่คนพูดกันว่าโลกเรามันมีสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า ครึ่งคนครึ่งสัตว์ แต่ฉันคิดว่ามันเป็นแค่เรื่องเล่าหรือนิทานหรอกเด็ก แต่ใครจะไปรู้ว่าอยู่ๆ ตัวของฉันเองจะกลายร่างมาเป็นกระต่ายได้ แล้วฉันจะคืนร่างเป็นคนได้ยังไงเนี่ย

แม่..ฉันต้องไปหาแม่ แม่อาจช่วยฉันได้

ดีนะคะที่ฉันยังไม่ได้ปิดประตูห้อง ไม่งั้นแย่แน่ๆ ฉันรีบวิ่งไปด้วยสี่ขาของฉันค่อยๆ หย่อนขาทีละ 2 ข้างลงบันไดเกือบ 20 ขั้น โอ้วแม่เจ้าอยากจะบ้าทำไมมันลำบากอย่างนี้เนี่ย และในที่สุดฉันก็มาถึงแม่แล้วค่ะ

“เอ๋? นี่กระต่ายใครเนี่ย มาอยู่นี้ได้ไง เอ๊ะรู้จักอ้อนด้วย โม่ฮวา นี่กระต่ายของลูกหรือเปล่าโม่ฮวา ทำไมไม่ตอบแม่นะ”

แม่ฉันจึงก้มลงมาอุ้มฉันไว้ แล้วเพ่งพิจารณาตัวฉันจนในที่สุดแม่ก็จำฉันได้

“นี่โม่ฮวาเหรอลูก โอ๊ยในที่สุดลูกแม่ก็กลายร่างได้แล้ว โอ๊ยเจ้ากระต่ายน้อยน่ารักจริงๆ เลยลูก งงอยู๋ใช่มั้ยล่ะ คืองี้ ลูกน่ะเป็นลูกครึ่งคนครึ่งกระต่ายเพราะได้เลือดมาจากแม่ แต่ที่แม่ไม่ได้บอกเพราะรอวันที่ลูกกลายร่างได้เนี่ยแหละ แม่ขี้เกียจอธิบายมาก มาแม่จะสอนลูกให้กลับมาเป็นร่างคน ลูกต้องตั้งสมาธิ แล้วก็นึกถึงสิ่งที่ลูกอยากทำตอนเป็นค นแล้วร่างกระต่ายไม่สามารถทำได้ ส่วนถ้าต้องการจะเป็นกระต่ายวิธีก็เหมือนกันเลยจ่ะ ลองดู”
.
.
.

ฟึบ!

ในที่สุดโลกก็กลับมาอยู่ในสัดส่วนที่ฉันเคยเห็นมาตลอด 19 ปีแล้วค่ะ เฮ้อ!โล่งออกไปทีแต่เอ๊ะ!ทำไมฉันรู้สึกหนักๆนะพอเอามือไปจับผมว่าหูกระต่ายของฉันยังอยู่ค่ะ แล้วจะทำยังไงเนี่ย

“แม่คะทำไม หูหนูถึงเป็นแบบนี้ล่ะคะแม่”

อ่านต่อ…

ค้นหาภาษาถิ่น
Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Search in pages

ภาษาถิ่น เป็นภาษาย่อยที่ใช้พูดจากันในท้องถิ่นต่าง ๆ ซึ่งเกิดจากการใช้ภาษาเพื่อการสื่อความหมาย ความเข้าใจกันระหว่างผู้คนที่อาศัยอยู่ตามท้องถิ่นนั้น ๆ ซึ่งอาจจะแตกต่างไปจากมาตรฐาน หรือภาษาที่คนส่วนใหญ่ของแต่ละประเทศใช้กัน และอาจจะแตกต่างจากภาษาในท้องถิ่นอื่นทั้งทางด้านเสียง คำและ การใช้คำ

ภาษาถิ่น เป็นภาษาที่มีลักษณะเฉพาะ ทั้งถ้อยคำ และสำเนียง ภาษาถิ่นจะแสดงถึงเอกลักษณ์ ลักษณะความเป็นอยู่ และวิถีชีวิตของผู้คน ในท้องถิ่นของแต่ละภาค ของประเทศไทย บางทีเรียกว่า ภาษาท้องถิ่น และหากพื้นที่ของผู้ใช้ภาษานั้นกว้างก็จะมีภาษาถิ่นหลากหลาย และมีภาษาถิ่นย่อย ๆ ลงไปอีก

ภาษาถิ่น แบ่งได้เป็น 4 ถิ่นใหญ่ ๆ คือ ภาษาถิ่นกลาง ภาษาถิ่นเหนือ ภาษาถิ่นอีสานและภาษาถิ่นใต้

ภาษาถิ่นกลาง
ภาษาถิ่นที่ใช้สื่อสารอยู่ในบางจังหวัดของภาคกลาง เช่น เพชรบุรี กาญจนบุรี สุพรรณบุรี ราชบุรี นครปฐม อ่างทอง และพระนครศรีอยุธยา เป็นต้น ภาษาถิ่นที่ใช้สื่อสารอยู่ในจังหวัดเหล่านี้ มีสำเนียงพูดที่แตกต่างกันออกไป จะมีลักษณะเพี้ยนเสียงไปจากภาษากลางที่เป็นภาษามาตรฐาน

ภาษาถิ่นเหนือ
หรือภาษาถิ่นพายัพ (คำเมือง) ได้แก่ ภาษาถิ่นที่ใช้สื่อสารอยู่ในบางจังหวัดของภาคเหนือตอนบน หรือภาษาในอาณาจักรล้านนาเดิม มักจะพูดกันมากในจังหวัดเชียงใหม่ แม่ฮ่องสอน เชียงราย พะเยา ลำปาง น่าน ลำพูน ตาก แพร่ เป็นต้น

ภาษาถิ่นอีสาน
ภาษาถิ่นอีสานของประเทศไทยมีลักษณะใกล้เคียงกับภาษาที่พูดที่ใช้กันในประเทศลาว แต่ภาษาอีสานก็ยังถือว่าเป็นภาษาถิ่นของภาษาไทย ภาษาถิ่นอีสานมีภาษาถิ่นย่อยหลายภาษา ได้แก่ ภาษาที่ชนกลุ่มใหญ่ในภาคอีสานใช้พูดจากัน ซึ่งใช้สื่อสารอยู่ในจังหวัดต่าง ๆ ของภาคอีสาน หรือภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เช่น สกลนคร หนองคาย นครพนม ขอนแก่น อุดรธานี อุบลราชธานี ร้อยเอ็ด เลย ชัยภูมิ มหาสารคาม กาฬสินธุ์ เป็นต้น

ภาษาถิ่นใต้
ได้แก่ ภาษาถิ่นที่ใช้สื่อสารอยู่ในจังหวัดต่าง ๆ ของภาคใต้ของประเทศไทย ลงไปถึงชายแดนประเทศมาเลเซีย รวม 14 จังหวัด เช่น ชุมพร ระนอง สุราษฎร์ธานี ภูเก็ต พัทลุง สงขลา นครศรีธรรมราช เป็นต้น และบางส่วนของจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ภาษาถิ่นใต้ ยังมีภาษาถิ่นย่อยลงไปอีก เป็นภาษาถิ่นใต้ ภาคตะวันออก เช่น ภาษาถิ่นที่ใช้ใน จังหวัดนครศรีธรรมราช พัทลุง สงขลา ปัตตานี ตรัง สตูล ภาษาถิ่นใต้ตะวันตก เช่น ภาษาถิ่นที่ใช้ในจังหวัดกระบี่ พังงา ระนอง สุราษฎร์ธานีและชุมพร และภาษาถิ่นใต้สำเนียงเจ๊ะเห เช่น ภาษาถิ่นที่ใช้ในจังหวัดนราธิวาส และ ปัตตานี ในแต่ละภาคก็จะมีภาษาถิ่นใต้ เป็นภาษาถิ่นย่อยลงไปอีก เช่น ภาษาถิ่นระนอง ภาษาถิ่นภูเก็ต ภาษาถิ่นพัทลุง ภาษาถิ่นสงขลา เป็นต้น ภาษาถิ่นย่อยเหล่านี้อาจจะมีเสียง และคำที่เรียกสิ่งเดียวกันแตกต่างกันออกไป

ภาษาถิ่นตะวันออก
วิเศษ ชาญประโคน (2550, หน้า 40-41) ได้กล่าวถึง ภาษาถิ่นตะวันออกว่าเป็นภาษาย่อย ที่ใช้พูดจากัน ในท้องถิ่นตะวันออกมี ระยอง จันทบุรี ตราด เป็นต้น

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *