ไลฟ์สดสยอง! นร.สาว ม.5 ของญี่ปุ่น ไลฟ์สดฆ่าตัวตายโดยวิ่งตัดหน้ารถไฟ-ตายสยอง

ข่าวต่างประเทศ

วันนี้ (19 ก.พ.63) ผู้ใช้เฟซบุ๊ก “ธนากร ใจสุขสกุลดี” คนไทยที่อาศัยอยู่ในประเทศญี่ปุ่น ได้โพสต์ข้อความเล่าเหตุการณ์สุดสะเทือนใจที่เกิดขึ้นในที่สถานีรถไฟ Sotetsu-sen Seya-eki เมืองโยโกฮามะ เมื่อหญิงสาวชั้นมัธยมปลายคิดสั้นกระโดดตัดหน้ารถไฟขณะวิ่งผ่านสถานีจนร่างกระเด็น โดยผู้โพสต์ได้ระบุข้อความว่า

“เช้าเมื่อวานนี้เกิดอุบัติเหตุสยองขวัญชาวประชาที่กำลังรอรถไฟไปทำงาน เวลาประมาณ 07.00 นาฬิกา ที่สถานีรถไฟ Sōtetsu-sen Seya-eki เมืองโยโกฮามะ ในขณะที่ทุกคนกำลังรอรถไฟอยู่นั้นมีรถไฟสายด่วนกำลังวิ่งผ่านสถานี

ทันใดนั้นเองมีเด็กนักเรียนสาวมัธยมปลายชั้นมอ5 คนหนึ่งพุ่งกระโดดตัดหน้ารถไฟอย่างกระชั้นชิด ร่างของเธอชนกระแทกเข้ากับรถไฟอย่างจังจนร่างฉีกขาดเลือดสาดกระจาย

เจ้าหน้าที่ตำรวจซึ่งอยู่ไม่ไกลได้รับแจ้งเหตุรีบวิ่งมาถึงและตรวจพบว่าที่ม้านั่งรอรถไฟมีสมาร์ทโฟนของเธอวางตั้งอยู่และยังเปิดโหมดบันทึกภาพวิดีโออยู่ กล้องถ่ายรูปหันไปทางรถไฟ ตรวจสอบแล้วว่ามีการถ่ายทอดสดในบัญชี โซเชี่ยลของเธอด้วย

โอ้ววว จะตายทั้งที่ต้องทำให้เพื่อน ๆ ร่วมชั้นเรียนต้องจดจำติดตาแบบสยดสยองสุดๆถึงจะเป็นแบบญี่ปุ่นอ่านะ ยอมใจเขาจริงๆ อะไรชีวิตมันจะจนตรอกขนาดน้านนน”

ภาษาถิ่น เป็นภาษาย่อยที่ใช้พูดจากันในท้องถิ่นต่าง ๆ ซึ่งเกิดจากการใช้ภาษาเพื่อการสื่อความหมาย ความเข้าใจกันระหว่างผู้คนที่อาศัยอยู่ตามท้องถิ่นนั้น ๆ ซึ่งอาจจะแตกต่างไปจากมาตรฐาน หรือภาษาที่คนส่วนใหญ่ของแต่ละประเทศใช้กัน และอาจจะแตกต่างจากภาษาในท้องถิ่นอื่นทั้งทางด้านเสียง คำและ การใช้คำ

ภาษาถิ่น เป็นภาษาที่มีลักษณะเฉพาะ ทั้งถ้อยคำ และสำเนียง ภาษาถิ่นจะแสดงถึงเอกลักษณ์ ลักษณะความเป็นอยู่ และวิถีชีวิตของผู้คน ในท้องถิ่นของแต่ละภาค ของประเทศไทย บางทีเรียกว่า ภาษาท้องถิ่น และหากพื้นที่ของผู้ใช้ภาษานั้นกว้างก็จะมีภาษาถิ่นหลากหลาย และมีภาษาถิ่นย่อย ๆ ลงไปอีก

ภาษาถิ่น แบ่งได้เป็น 4 ถิ่นใหญ่ ๆ คือ ภาษาถิ่นกลาง ภาษาถิ่นเหนือ ภาษาถิ่นอีสานและภาษาถิ่นใต้

ภาษาถิ่นกลาง
ภาษาถิ่นที่ใช้สื่อสารอยู่ในบางจังหวัดของภาคกลาง เช่น เพชรบุรี กาญจนบุรี สุพรรณบุรี ราชบุรี นครปฐม อ่างทอง และพระนครศรีอยุธยา เป็นต้น ภาษาถิ่นที่ใช้สื่อสารอยู่ในจังหวัดเหล่านี้ มีสำเนียงพูดที่แตกต่างกันออกไป จะมีลักษณะเพี้ยนเสียงไปจากภาษากลางที่เป็นภาษามาตรฐาน

ภาษาถิ่นเหนือ
หรือภาษาถิ่นพายัพ (คำเมือง) ได้แก่ ภาษาถิ่นที่ใช้สื่อสารอยู่ในบางจังหวัดของภาคเหนือตอนบน หรือภาษาในอาณาจักรล้านนาเดิม มักจะพูดกันมากในจังหวัดเชียงใหม่ แม่ฮ่องสอน เชียงราย พะเยา ลำปาง น่าน ลำพูน ตาก แพร่ เป็นต้น

ภาษาถิ่นอีสาน
ภาษาถิ่นอีสานของประเทศไทยมีลักษณะใกล้เคียงกับภาษาที่พูดที่ใช้กันในประเทศลาว แต่ภาษาอีสานก็ยังถือว่าเป็นภาษาถิ่นของภาษาไทย ภาษาถิ่นอีสานมีภาษาถิ่นย่อยหลายภาษา ได้แก่ ภาษาที่ชนกลุ่มใหญ่ในภาคอีสานใช้พูดจากัน ซึ่งใช้สื่อสารอยู่ในจังหวัดต่าง ๆ ของภาคอีสาน หรือภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เช่น สกลนคร หนองคาย นครพนม ขอนแก่น อุดรธานี อุบลราชธานี ร้อยเอ็ด เลย ชัยภูมิ มหาสารคาม กาฬสินธุ์ เป็นต้น

ภาษาถิ่นใต้
ได้แก่ ภาษาถิ่นที่ใช้สื่อสารอยู่ในจังหวัดต่าง ๆ ของภาคใต้ของประเทศไทย ลงไปถึงชายแดนประเทศมาเลเซีย รวม 14 จังหวัด เช่น ชุมพร ระนอง สุราษฎร์ธานี ภูเก็ต พัทลุง สงขลา นครศรีธรรมราช เป็นต้น และบางส่วนของจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ภาษาถิ่นใต้ ยังมีภาษาถิ่นย่อยลงไปอีก เป็นภาษาถิ่นใต้ ภาคตะวันออก เช่น ภาษาถิ่นที่ใช้ใน จังหวัดนครศรีธรรมราช พัทลุง สงขลา ปัตตานี ตรัง สตูล ภาษาถิ่นใต้ตะวันตก เช่น ภาษาถิ่นที่ใช้ในจังหวัดกระบี่ พังงา ระนอง สุราษฎร์ธานีและชุมพร และภาษาถิ่นใต้สำเนียงเจ๊ะเห เช่น ภาษาถิ่นที่ใช้ในจังหวัดนราธิวาส และ ปัตตานี ในแต่ละภาคก็จะมีภาษาถิ่นใต้ เป็นภาษาถิ่นย่อยลงไปอีก เช่น ภาษาถิ่นระนอง ภาษาถิ่นภูเก็ต ภาษาถิ่นพัทลุง ภาษาถิ่นสงขลา เป็นต้น ภาษาถิ่นย่อยเหล่านี้อาจจะมีเสียง และคำที่เรียกสิ่งเดียวกันแตกต่างกันออกไป

ภาษาถิ่นตะวันออก
วิเศษ ชาญประโคน (2550, หน้า 40-41) ได้กล่าวถึง ภาษาถิ่นตะวันออกว่าเป็นภาษาย่อย ที่ใช้พูดจากัน ในท้องถิ่นตะวันออกมี ระยอง จันทบุรี ตราด เป็นต้น