ThaiNews.Live รับสมัครฟรีแลนซ์ “ย่อย-ข่าวยาก”

ข่าวล่าสุดวันนี้

หลักการ
– นำเสนอข่าวที่กำลังเป็นที่สนใจ ให้อ่านง่ายและเป็นที่เข้าใจของคนอ่าน (ตัวอย่างอยู่ท้ายประกาศ)

ต่างจากข่าวทั่วไปอย่างไร

– ข่าวทั่วไป

รายงานงานเป็นพารากราฟ

– ย่อย-ข่าวยาก

รายงานเป็นลำดับ 1-2-3 (ตัวอย่างอยู่ท้ายประกาศ)

การเสนองาน

– ให้ IB ข่าวที่ต้องการจะย่อย เพื่ออนุมัติให้ “ย่อย-ข่าว” มาที่ https://www.facebook.com/phong.weraphong/

โดยมีรายละเอียด 2 อย่าง

– เรื่องที่จะย่อยข่าวพร้อมลิงค์ต้นทางข่าว

– เสนอราคาที่จะย่อยข่าวนั้น

รูปประกอบ
– ระบุต้นทางที่มีรูป (ไม่จำเป็นต้องแนบรูปมา เราจะไปเลือกรูปเอง)

ตัวอย่างงาน

ต้นเรื่อง

การย่อยข่าว

1- “ดาริน” คุณแม่วัย 46 ปี เธออยู่ที่ อ.บางละมุง จ.ชลบุรี กับลูกสาว “น้องเตย” อายุ 11 ปี โดยดารินทำงานเป็นหมอนวดแผนโบราณ

2- เมื่อโควิด-19 ระบาด ดารินต้องตกงานหลายเดือน ค่าเช่าห้องก็ต้องติดค้างไว้ แต่ลูกกำลังจะเปิดเทอม จึงจำเป็นต้องหาเงินไปซื้อชุดนักเรียนให้ลูก เมื่อซื้อมาแล้วก็นำมาซักตากไว้หน้าห้อง ทั้งเสื้อทั้งกระโปรงชุดนักเรียน

3- แต่เมื่อตื่นเช้ามา สองแม่ลูกพบว่าชุดนักเรียนที่ตากไว้ทั้งหมดหายเกลี้ยง เมื่อไปขอดูกล้องวงจรปิดก็พบว่าเวลาประมาณเที่ยงคืน มีชายคนหนึ่งขี่มอเตอร์ไซค์มาจอดริมถนน แล้วเข้ามาขโมยชุดนักเรียนทั้งหมดไป

4- เมื่อไม่มีชุดนักเรียน น้องเตยจึงต้องโทรไปลาโรงเรียน โดยน้องบอกครูตรง ๆ ว่าชุดนักเรียนถูกโจรขโมยไปหมดแล้ว และแม่ยังไม่มีเงินซื้อใหม่ให้

5- ดารินไปแจ้งความ เมื่อตำรวจรู้เรื่องก็สงสารน้อง จึงชวนกันรวบรวมเงินแล้วพาน้องเตยกับแม่ไปซื้อชุดนักเรียนใหม่พร้อมเครื่องเขียน เพื่อให้น้องได้ไปโรงเรียน ส่วนคนร้ายก็กำลังตามหาตัวมาดำเนินคดีต่อไป

6- เรื่องนี้กลายเป็นไวรัลและถูกพูดถึงในหลายแง่มุม ทั้งชื่นชมน้ำใจตำรวจ ทั้งวิพากษ์วิจารณ์เรื่องปัญหาเศรษฐกิจปากท้อง กฎระเบียบเรื่องเครื่องแบบนักเรียน และการอุดหนุนของรัฐ

ขอบคุณภาพจาก คุณดาริน อาบสุวรรณ และสถานีโทรทัศน์สำนักงานตำรวจแห่งชาติ

 

ค้นหาภาษาถิ่น
Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Search in pages

ภาษาถิ่น เป็นภาษาย่อยที่ใช้พูดจากันในท้องถิ่นต่าง ๆ ซึ่งเกิดจากการใช้ภาษาเพื่อการสื่อความหมาย ความเข้าใจกันระหว่างผู้คนที่อาศัยอยู่ตามท้องถิ่นนั้น ๆ ซึ่งอาจจะแตกต่างไปจากมาตรฐาน หรือภาษาที่คนส่วนใหญ่ของแต่ละประเทศใช้กัน และอาจจะแตกต่างจากภาษาในท้องถิ่นอื่นทั้งทางด้านเสียง คำและ การใช้คำ

ภาษาถิ่น เป็นภาษาที่มีลักษณะเฉพาะ ทั้งถ้อยคำ และสำเนียง ภาษาถิ่นจะแสดงถึงเอกลักษณ์ ลักษณะความเป็นอยู่ และวิถีชีวิตของผู้คน ในท้องถิ่นของแต่ละภาค ของประเทศไทย บางทีเรียกว่า ภาษาท้องถิ่น และหากพื้นที่ของผู้ใช้ภาษานั้นกว้างก็จะมีภาษาถิ่นหลากหลาย และมีภาษาถิ่นย่อย ๆ ลงไปอีก

ภาษาถิ่น แบ่งได้เป็น 4 ถิ่นใหญ่ ๆ คือ ภาษาถิ่นกลาง ภาษาถิ่นเหนือ ภาษาถิ่นอีสานและภาษาถิ่นใต้

ภาษาถิ่นกลาง
ภาษาถิ่นที่ใช้สื่อสารอยู่ในบางจังหวัดของภาคกลาง เช่น เพชรบุรี กาญจนบุรี สุพรรณบุรี ราชบุรี นครปฐม อ่างทอง และพระนครศรีอยุธยา เป็นต้น ภาษาถิ่นที่ใช้สื่อสารอยู่ในจังหวัดเหล่านี้ มีสำเนียงพูดที่แตกต่างกันออกไป จะมีลักษณะเพี้ยนเสียงไปจากภาษากลางที่เป็นภาษามาตรฐาน

ภาษาถิ่นเหนือ
หรือภาษาถิ่นพายัพ (คำเมือง) ได้แก่ ภาษาถิ่นที่ใช้สื่อสารอยู่ในบางจังหวัดของภาคเหนือตอนบน หรือภาษาในอาณาจักรล้านนาเดิม มักจะพูดกันมากในจังหวัดเชียงใหม่ แม่ฮ่องสอน เชียงราย พะเยา ลำปาง น่าน ลำพูน ตาก แพร่ เป็นต้น

ภาษาถิ่นอีสาน
ภาษาถิ่นอีสานของประเทศไทยมีลักษณะใกล้เคียงกับภาษาที่พูดที่ใช้กันในประเทศลาว แต่ภาษาอีสานก็ยังถือว่าเป็นภาษาถิ่นของภาษาไทย ภาษาถิ่นอีสานมีภาษาถิ่นย่อยหลายภาษา ได้แก่ ภาษาที่ชนกลุ่มใหญ่ในภาคอีสานใช้พูดจากัน ซึ่งใช้สื่อสารอยู่ในจังหวัดต่าง ๆ ของภาคอีสาน หรือภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เช่น สกลนคร หนองคาย นครพนม ขอนแก่น อุดรธานี อุบลราชธานี ร้อยเอ็ด เลย ชัยภูมิ มหาสารคาม กาฬสินธุ์ เป็นต้น

ภาษาถิ่นใต้
ได้แก่ ภาษาถิ่นที่ใช้สื่อสารอยู่ในจังหวัดต่าง ๆ ของภาคใต้ของประเทศไทย ลงไปถึงชายแดนประเทศมาเลเซีย รวม 14 จังหวัด เช่น ชุมพร ระนอง สุราษฎร์ธานี ภูเก็ต พัทลุง สงขลา นครศรีธรรมราช เป็นต้น และบางส่วนของจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ภาษาถิ่นใต้ ยังมีภาษาถิ่นย่อยลงไปอีก เป็นภาษาถิ่นใต้ ภาคตะวันออก เช่น ภาษาถิ่นที่ใช้ใน จังหวัดนครศรีธรรมราช พัทลุง สงขลา ปัตตานี ตรัง สตูล ภาษาถิ่นใต้ตะวันตก เช่น ภาษาถิ่นที่ใช้ในจังหวัดกระบี่ พังงา ระนอง สุราษฎร์ธานีและชุมพร และภาษาถิ่นใต้สำเนียงเจ๊ะเห เช่น ภาษาถิ่นที่ใช้ในจังหวัดนราธิวาส และ ปัตตานี ในแต่ละภาคก็จะมีภาษาถิ่นใต้ เป็นภาษาถิ่นย่อยลงไปอีก เช่น ภาษาถิ่นระนอง ภาษาถิ่นภูเก็ต ภาษาถิ่นพัทลุง ภาษาถิ่นสงขลา เป็นต้น ภาษาถิ่นย่อยเหล่านี้อาจจะมีเสียง และคำที่เรียกสิ่งเดียวกันแตกต่างกันออกไป

ภาษาถิ่นตะวันออก
วิเศษ ชาญประโคน (2550, หน้า 40-41) ได้กล่าวถึง ภาษาถิ่นตะวันออกว่าเป็นภาษาย่อย ที่ใช้พูดจากัน ในท้องถิ่นตะวันออกมี ระยอง จันทบุรี ตราด เป็นต้น

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *