ตกใจหมาตัดหน้า! หักหลบชนเสาไฟหักโค่นนับสิบต้น การไฟฟ้าเรียกค่าเสียหาย 3 ล้าน

ข่าวล่าสุดวันนี้

1.วันที่ 14 ก.ค.63 เจ้าหน้าที่ตำรวจ สภ.บางบ่อ สมุทรปราการ ได้รับแจ้งมีเหตุรถยนต์กระบะคันหนึ่งเสียหลักพุ่งชนเสาไฟฟ้าหักโค่นและดึงเอาเสาต้นอื่นล้มตามไปด้วยรวมทั้งหมด 7 ต้น รวมทั้งหม้อแปลงไฟขนาด 150 แอมป์ จำนวน 1 ลูก และชุดหม้อแปลงโหลดไฟ จำนวน 1 ชุด

2.ความเสียหายครั้งนี้ทำให้กระแสไฟฟ้าดับรวมทั้งเครือข่ายอินเทอร์เน็ตถูกตัดขาด ตั้งแต่ช่วงเวลา 12.00 น.ของเมื่อวานนี้ สำหรับบริเวณที่เหตุเกิดนั้นอยู่ในซอยนวมินทร์ ซอย 10 ต.บางบ่อ อ.บางบ่อ จ.สมุทรปราการ

3.คนขับรถยนต์กระบะคันก่อเหตุเป็นชายวัย 44 ปี เล่าว่า ตนได้ขับรถกระบะเข้ามาในซอยด้วยความเร็ว จากนั้นมีสุนัขวิ่งออกมาตัดหน้ารถของตนอย่างกะทันหัน ตนตกใจมากจึงหักหลบทำให้รถเสียหลักพุ่งเข้าชนเสาไฟฟ้าข้างทางอย่างจัง

4.ทำให้เสาไฟฟ้าหักโค่นลงมาพร้อมดึงเอาเสาไฟฟ้าต้นอื่นๆ ล้มลงตามด้วย สำหรับตนไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ จึงได้รีบเปิดประตูด้านหน้าของตัวรถออกมาแล้วจึงได้จ้างรถยกมาเคลื่อนย้ายรถออกจากจุดเกิดเหตุ

5.เมื่อเวลา 17.30 น.ของวานนี้ เจ้าหน้าที่การไฟฟ้านครหลวงสาขาบางบ่อและบริเวณใกล้เคียงนำเจ้าหน้าที่การไฟฟ้ากว่า 20 นาย และเครื่องจักรกลหนักพร้อมอุปกรณ์เดินทางมาเร่งเคลียร์เสาและสายไฟเก่าออกจากพื้นที่

6.จากนั้นเจ้าหน้าที่การไฟฟ้าได้เร่งติดตั้งเสาและสายไฟใหม่พร้อมกับหม้อแปลงไฟฟ้าในระยะทางประมาณ 200 เมตร ภายในซอยที่เกิดเหตุและสามารถจ่ายกระแสไฟฟ้าให้กับประชาชนที่ได้รับผลกระทบได้ไม่เกินเวลา 19.00 น.

7.มีรายงานเพิ่มเติมจากเจ้าหน้าที่การไฟฟ้าว่า รถยนต์กระบะคันดังกล่าวไม่มีการทำประกันภัยภาคสมัครใจและยังเป็นรถที่ยืมเพื่อนมาใช้ทำธุระอีกด้วย

8.คาดว่าความเสียหายครั้งนี้ไม่ต่ำกว่า 3,000,000 บาท สำหรับการไฟฟ้านครหลวงนั้นได้ส่งเจ้าหน้าที่เดินทางไปยัง สภ.บางบ่อ เพื่อลงบันทึกประจำวันและแจ้งความเอาผิดกับคนขับรถในข้อหาขับรถโดยประมาทเป็นเหตุทำให้ทรัพย์สินของหลวงเสียหาย

ค้นหาภาษาถิ่น
Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Search in pages

ภาษาถิ่น เป็นภาษาย่อยที่ใช้พูดจากันในท้องถิ่นต่าง ๆ ซึ่งเกิดจากการใช้ภาษาเพื่อการสื่อความหมาย ความเข้าใจกันระหว่างผู้คนที่อาศัยอยู่ตามท้องถิ่นนั้น ๆ ซึ่งอาจจะแตกต่างไปจากมาตรฐาน หรือภาษาที่คนส่วนใหญ่ของแต่ละประเทศใช้กัน และอาจจะแตกต่างจากภาษาในท้องถิ่นอื่นทั้งทางด้านเสียง คำและ การใช้คำ

ภาษาถิ่น เป็นภาษาที่มีลักษณะเฉพาะ ทั้งถ้อยคำ และสำเนียง ภาษาถิ่นจะแสดงถึงเอกลักษณ์ ลักษณะความเป็นอยู่ และวิถีชีวิตของผู้คน ในท้องถิ่นของแต่ละภาค ของประเทศไทย บางทีเรียกว่า ภาษาท้องถิ่น และหากพื้นที่ของผู้ใช้ภาษานั้นกว้างก็จะมีภาษาถิ่นหลากหลาย และมีภาษาถิ่นย่อย ๆ ลงไปอีก

ภาษาถิ่น แบ่งได้เป็น 4 ถิ่นใหญ่ ๆ คือ ภาษาถิ่นกลาง ภาษาถิ่นเหนือ ภาษาถิ่นอีสานและภาษาถิ่นใต้

ภาษาถิ่นกลาง
ภาษาถิ่นที่ใช้สื่อสารอยู่ในบางจังหวัดของภาคกลาง เช่น เพชรบุรี กาญจนบุรี สุพรรณบุรี ราชบุรี นครปฐม อ่างทอง และพระนครศรีอยุธยา เป็นต้น ภาษาถิ่นที่ใช้สื่อสารอยู่ในจังหวัดเหล่านี้ มีสำเนียงพูดที่แตกต่างกันออกไป จะมีลักษณะเพี้ยนเสียงไปจากภาษากลางที่เป็นภาษามาตรฐาน

ภาษาถิ่นเหนือ
หรือภาษาถิ่นพายัพ (คำเมือง) ได้แก่ ภาษาถิ่นที่ใช้สื่อสารอยู่ในบางจังหวัดของภาคเหนือตอนบน หรือภาษาในอาณาจักรล้านนาเดิม มักจะพูดกันมากในจังหวัดเชียงใหม่ แม่ฮ่องสอน เชียงราย พะเยา ลำปาง น่าน ลำพูน ตาก แพร่ เป็นต้น

ภาษาถิ่นอีสาน
ภาษาถิ่นอีสานของประเทศไทยมีลักษณะใกล้เคียงกับภาษาที่พูดที่ใช้กันในประเทศลาว แต่ภาษาอีสานก็ยังถือว่าเป็นภาษาถิ่นของภาษาไทย ภาษาถิ่นอีสานมีภาษาถิ่นย่อยหลายภาษา ได้แก่ ภาษาที่ชนกลุ่มใหญ่ในภาคอีสานใช้พูดจากัน ซึ่งใช้สื่อสารอยู่ในจังหวัดต่าง ๆ ของภาคอีสาน หรือภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เช่น สกลนคร หนองคาย นครพนม ขอนแก่น อุดรธานี อุบลราชธานี ร้อยเอ็ด เลย ชัยภูมิ มหาสารคาม กาฬสินธุ์ เป็นต้น

ภาษาถิ่นใต้
ได้แก่ ภาษาถิ่นที่ใช้สื่อสารอยู่ในจังหวัดต่าง ๆ ของภาคใต้ของประเทศไทย ลงไปถึงชายแดนประเทศมาเลเซีย รวม 14 จังหวัด เช่น ชุมพร ระนอง สุราษฎร์ธานี ภูเก็ต พัทลุง สงขลา นครศรีธรรมราช เป็นต้น และบางส่วนของจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ภาษาถิ่นใต้ ยังมีภาษาถิ่นย่อยลงไปอีก เป็นภาษาถิ่นใต้ ภาคตะวันออก เช่น ภาษาถิ่นที่ใช้ใน จังหวัดนครศรีธรรมราช พัทลุง สงขลา ปัตตานี ตรัง สตูล ภาษาถิ่นใต้ตะวันตก เช่น ภาษาถิ่นที่ใช้ในจังหวัดกระบี่ พังงา ระนอง สุราษฎร์ธานีและชุมพร และภาษาถิ่นใต้สำเนียงเจ๊ะเห เช่น ภาษาถิ่นที่ใช้ในจังหวัดนราธิวาส และ ปัตตานี ในแต่ละภาคก็จะมีภาษาถิ่นใต้ เป็นภาษาถิ่นย่อยลงไปอีก เช่น ภาษาถิ่นระนอง ภาษาถิ่นภูเก็ต ภาษาถิ่นพัทลุง ภาษาถิ่นสงขลา เป็นต้น ภาษาถิ่นย่อยเหล่านี้อาจจะมีเสียง และคำที่เรียกสิ่งเดียวกันแตกต่างกันออกไป

ภาษาถิ่นตะวันออก
วิเศษ ชาญประโคน (2550, หน้า 40-41) ได้กล่าวถึง ภาษาถิ่นตะวันออกว่าเป็นภาษาย่อย ที่ใช้พูดจากัน ในท้องถิ่นตะวันออกมี ระยอง จันทบุรี ตราด เป็นต้น

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *