สุดหวาดเสียว! หางว่าวขนาดใหญ่พันตัวเด็ก ลอยขึ้นฟ้าสูง 10 เมตร

ข่าวล่าสุดวันนี้

เหตุการณ์ในคลิปเกิดขึ้น เมื่อบ่ายวันนี้ (30 ส.ค.63) ในงานเทศกาลว่าวนานาชาติ 2020 ที่ท่าเรือหานเหลียว เมืองซินจู ทางเหนือของไต้หวัน ที่ขึ้นชื่อเรื่องลมพัดแรง ว่าวขนาดใหญ่ที่หางเป็นแถบผ้ายาวถูกลมกระโชกแรงตีลอยขึ้นไป เด็กหญิงที่ได้รับการเปิดเผยนามสกุล หลิน ยืนอยู่ใกล้ๆ ปลายแถบผ้าด้านหนึ่งปลิวพันตัวของเธอตวัดขึ้นไปบนท้องฟ้า

จากคลิปแสดงให้เห็นนาทีใจหายใจคว่ำ เด็กหญิงลอยคว้างเหวี่ยงสะบัดขึ้นลงอย่างแรงกลางท้องฟ้า ตามความแรงของลมอยู่ราว 30 วินาที บางขณะสูงจากพื้นร่วม 10 เมตร ท่ามกลางเสียงกรีดร้องและตะโกนโหวกเหวก ก่อนที่ใครบางคนดึงหางว่างลงมา จากนั้น คนกลุ่มหนึ่งที่ตั้้งรับอยู่ก็เข้าไปรับตัวเด็กหญิงไว้ได้ เคราะห์ดี เด็กบาดเจ็บเล็กน้อย เป็นรอยขีดข่วน และฟกช้ำที่หน้าและคอเท่านั้น เธอถูกนำตัวส่งรพ.ทันที

หลังเกิดเหตุไม่คาดฝัน ทางการเมืองที่จัดเทศกาลนี้ ระงับอีเวนต์ทั้งหมดทันที นายกเทศมนตรี Lin Chih-chien โพสต์ขออภัยเหยื่อและประชาชนผ่านเฟซบุ๊ก พร้อมให้คำมั่นว่า จะสอบสวน เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นอีกในอนาคต

ด้าน Chen Ko-fang เลขาธิการ Asian Kite Forum ในไต้หวัน กล่าวว่า ตามแผนแล้ว ว่าวตัวนี้จะขนลูกกวาดขึ้นไปบนท้องฟ้าแล้วโปรยลงมาให้เด็กๆ และปกติแล้ว เด็กจะถูกกันให้อยู่ห่างจนกว่าจะส่งว่าวขึ้นไปบนฟ้าแล้ว แต่ผู้จัดไม่คาดคิดว่าจู่ๆ จะเกิดลมพัดแรง ซึ่งมีรายงานว่าวัดได้ถึงระดับ 7 มาตราโบฟอร์ต

ค้นหาภาษาถิ่น
Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Search in pages

ภาษาถิ่น เป็นภาษาย่อยที่ใช้พูดจากันในท้องถิ่นต่าง ๆ ซึ่งเกิดจากการใช้ภาษาเพื่อการสื่อความหมาย ความเข้าใจกันระหว่างผู้คนที่อาศัยอยู่ตามท้องถิ่นนั้น ๆ ซึ่งอาจจะแตกต่างไปจากมาตรฐาน หรือภาษาที่คนส่วนใหญ่ของแต่ละประเทศใช้กัน และอาจจะแตกต่างจากภาษาในท้องถิ่นอื่นทั้งทางด้านเสียง คำและ การใช้คำ

ภาษาถิ่น เป็นภาษาที่มีลักษณะเฉพาะ ทั้งถ้อยคำ และสำเนียง ภาษาถิ่นจะแสดงถึงเอกลักษณ์ ลักษณะความเป็นอยู่ และวิถีชีวิตของผู้คน ในท้องถิ่นของแต่ละภาค ของประเทศไทย บางทีเรียกว่า ภาษาท้องถิ่น และหากพื้นที่ของผู้ใช้ภาษานั้นกว้างก็จะมีภาษาถิ่นหลากหลาย และมีภาษาถิ่นย่อย ๆ ลงไปอีก

ภาษาถิ่น แบ่งได้เป็น 4 ถิ่นใหญ่ ๆ คือ ภาษาถิ่นกลาง ภาษาถิ่นเหนือ ภาษาถิ่นอีสานและภาษาถิ่นใต้

ภาษาถิ่นกลาง
ภาษาถิ่นที่ใช้สื่อสารอยู่ในบางจังหวัดของภาคกลาง เช่น เพชรบุรี กาญจนบุรี สุพรรณบุรี ราชบุรี นครปฐม อ่างทอง และพระนครศรีอยุธยา เป็นต้น ภาษาถิ่นที่ใช้สื่อสารอยู่ในจังหวัดเหล่านี้ มีสำเนียงพูดที่แตกต่างกันออกไป จะมีลักษณะเพี้ยนเสียงไปจากภาษากลางที่เป็นภาษามาตรฐาน

ภาษาถิ่นเหนือ
หรือภาษาถิ่นพายัพ (คำเมือง) ได้แก่ ภาษาถิ่นที่ใช้สื่อสารอยู่ในบางจังหวัดของภาคเหนือตอนบน หรือภาษาในอาณาจักรล้านนาเดิม มักจะพูดกันมากในจังหวัดเชียงใหม่ แม่ฮ่องสอน เชียงราย พะเยา ลำปาง น่าน ลำพูน ตาก แพร่ เป็นต้น

ภาษาถิ่นอีสาน
ภาษาถิ่นอีสานของประเทศไทยมีลักษณะใกล้เคียงกับภาษาที่พูดที่ใช้กันในประเทศลาว แต่ภาษาอีสานก็ยังถือว่าเป็นภาษาถิ่นของภาษาไทย ภาษาถิ่นอีสานมีภาษาถิ่นย่อยหลายภาษา ได้แก่ ภาษาที่ชนกลุ่มใหญ่ในภาคอีสานใช้พูดจากัน ซึ่งใช้สื่อสารอยู่ในจังหวัดต่าง ๆ ของภาคอีสาน หรือภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เช่น สกลนคร หนองคาย นครพนม ขอนแก่น อุดรธานี อุบลราชธานี ร้อยเอ็ด เลย ชัยภูมิ มหาสารคาม กาฬสินธุ์ เป็นต้น

ภาษาถิ่นใต้
ได้แก่ ภาษาถิ่นที่ใช้สื่อสารอยู่ในจังหวัดต่าง ๆ ของภาคใต้ของประเทศไทย ลงไปถึงชายแดนประเทศมาเลเซีย รวม 14 จังหวัด เช่น ชุมพร ระนอง สุราษฎร์ธานี ภูเก็ต พัทลุง สงขลา นครศรีธรรมราช เป็นต้น และบางส่วนของจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ภาษาถิ่นใต้ ยังมีภาษาถิ่นย่อยลงไปอีก เป็นภาษาถิ่นใต้ ภาคตะวันออก เช่น ภาษาถิ่นที่ใช้ใน จังหวัดนครศรีธรรมราช พัทลุง สงขลา ปัตตานี ตรัง สตูล ภาษาถิ่นใต้ตะวันตก เช่น ภาษาถิ่นที่ใช้ในจังหวัดกระบี่ พังงา ระนอง สุราษฎร์ธานีและชุมพร และภาษาถิ่นใต้สำเนียงเจ๊ะเห เช่น ภาษาถิ่นที่ใช้ในจังหวัดนราธิวาส และ ปัตตานี ในแต่ละภาคก็จะมีภาษาถิ่นใต้ เป็นภาษาถิ่นย่อยลงไปอีก เช่น ภาษาถิ่นระนอง ภาษาถิ่นภูเก็ต ภาษาถิ่นพัทลุง ภาษาถิ่นสงขลา เป็นต้น ภาษาถิ่นย่อยเหล่านี้อาจจะมีเสียง และคำที่เรียกสิ่งเดียวกันแตกต่างกันออกไป

ภาษาถิ่นตะวันออก
วิเศษ ชาญประโคน (2550, หน้า 40-41) ได้กล่าวถึง ภาษาถิ่นตะวันออกว่าเป็นภาษาย่อย ที่ใช้พูดจากัน ในท้องถิ่นตะวันออกมี ระยอง จันทบุรี ตราด เป็นต้น

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *