ไม่ได้หลับได้นอน! ขาวปักธงชัยขนของหนีวุ่น หวั่นเขื่อนลำพระเพลิงปล่อยน้ำลงมาท่วมบ้าน

ข่าวล่าสุดวันนี้

(12 ต.ค.2563 ) เมื่อช่วงกลางดึกที่ผ่านมา ชาวบ้านบ้านหนองจอก ต.ตูม อ.ปักธงชัย จ.นครราชสีมา ต้องเร่งนำรถยนต์และรถจักรยานยนต์ออกมาจากบ้านเรือน เพื่อนำไปจอดไว้ริมถนนสายปักธงชัย-เขื่อนลำพระเพลิง ขณะที่ชาวบ้านที่อยู่ในหมู่บ้านจุดลุ่มต่ำต่างพากันขนของหนีน้ำกันตลอดทั้งคืน

ภายหลังที่เกิดมีภาวะน้ำหลากเข้าท่วมพื้นที่ของหมู่บ้านและมีแนวโน้มที่จะปิดเส้นทางสัญจรภายในหมู่บ้าน เนื่องจากทางเขื่อนลำพระเพลิงซึ่งอยู่ด้านบน ยังต้องเร่งพร่องน้ำออกจากเขื่อนเพื่อเตรียมรับมือกับสถานการณ์น้ำหลากจากเขตอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ลงสู่เขื่อน โดยล่าสุดปริมาณน้ำภายในเขื่อนพุ่งสูงขึ้นกว่า 95 เปอร์เซ็นต์ ขณะที่ทางกรมอุตุนิยมวิทยายังพยากรณ์ว่าจะมีฝนตกจากอิทธิพลของร่องมรสุมที่จะพัดผ่านพื้นที่อีกในช่วงนี้

ขณะเดียวกันทางพื้นที่บ้านบุโพธิ์ ม.12 ตำบลเดียวกันซึ่งอยู่ด้านล่างของหมู่บ้านหนองจอก ก็เป็นอีกจุดหนึ่งที่กำลังประสบกับปัญหาน้ำหลากเข้าท่วมพื้นที่การเกษตรและเส้นทางเข้าออกระหว่างหมู่บ้าน ทางกลุ่มจิตอาสาจากหลายพื้นที่และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องได้เร่งให้การช่วยเหลือประชาชนที่ได้รับผลกระทบตลอดทั้งวันทั้งคืน

อย่างเช่นเมื่อคืนที่ผ่านมา จิตอาสาอำเภอครบุรีซึ่งเป็นอำเภอใกล้เคียงกับ อ.ปักธงชัย ได้นำน้ำดื่ม อาหารแห้งและเทียนไข เข้าไปมอบให้ชาวบ้านในพื้นที่กว่า 60 หลังคาเรือน เพื่อเตรียมรับมือกับสถานการณ์น้ำท่วมที่มีแนวโน้มว่าจะทวีความรุนแรงมากยิ่งขึ้น เพื่อสร้างขวัญกำลังใจให้กับชาวบ้านในพื้นที่

นายชยพล ศิริพยัคฆ์ ผู้ใหญ่บ้านบุโพธิ์ กล่าวว่า สถานการณ์น้ำหลากในพื้นที่ยังมีแนวโน้มที่จะทวีความรุนแรงขึ้นอย่างต่อเนื่อง เนื่องจากมีมวลน้ำจากพื้นที่ด้านบนไหลลงมาสมทบอยู่ตลอดเวลา อย่างไรก็ตาม ยังถือว่าเป็นสถานการณ์ที่พอจะรับมือได้ เพราะชาวบ้านมีประสบการณ์น้ำท่วมมาแล้วหลายครั้ง ซึ่งหากไม่มีฝนตกลงมาซ้ำอีกสถานการณ์ก็น่าจะคลี่คลายภายในไม่กี่วันนี้

เครดิต https://www.khaosod.co.th/update-news/news_5097404

ภาษาถิ่น เป็นภาษาย่อยที่ใช้พูดจากันในท้องถิ่นต่าง ๆ ซึ่งเกิดจากการใช้ภาษาเพื่อการสื่อความหมาย ความเข้าใจกันระหว่างผู้คนที่อาศัยอยู่ตามท้องถิ่นนั้น ๆ ซึ่งอาจจะแตกต่างไปจากมาตรฐาน หรือภาษาที่คนส่วนใหญ่ของแต่ละประเทศใช้กัน และอาจจะแตกต่างจากภาษาในท้องถิ่นอื่นทั้งทางด้านเสียง คำและ การใช้คำ

ภาษาถิ่น เป็นภาษาที่มีลักษณะเฉพาะ ทั้งถ้อยคำ และสำเนียง ภาษาถิ่นจะแสดงถึงเอกลักษณ์ ลักษณะความเป็นอยู่ และวิถีชีวิตของผู้คน ในท้องถิ่นของแต่ละภาค ของประเทศไทย บางทีเรียกว่า ภาษาท้องถิ่น และหากพื้นที่ของผู้ใช้ภาษานั้นกว้างก็จะมีภาษาถิ่นหลากหลาย และมีภาษาถิ่นย่อย ๆ ลงไปอีก

ภาษาถิ่น แบ่งได้เป็น 4 ถิ่นใหญ่ ๆ คือ ภาษาถิ่นกลาง ภาษาถิ่นเหนือ ภาษาถิ่นอีสานและภาษาถิ่นใต้

ภาษาถิ่นกลาง
ภาษาถิ่นที่ใช้สื่อสารอยู่ในบางจังหวัดของภาคกลาง เช่น เพชรบุรี กาญจนบุรี สุพรรณบุรี ราชบุรี นครปฐม อ่างทอง และพระนครศรีอยุธยา เป็นต้น ภาษาถิ่นที่ใช้สื่อสารอยู่ในจังหวัดเหล่านี้ มีสำเนียงพูดที่แตกต่างกันออกไป จะมีลักษณะเพี้ยนเสียงไปจากภาษากลางที่เป็นภาษามาตรฐาน

ภาษาถิ่นเหนือ
หรือภาษาถิ่นพายัพ (คำเมือง) ได้แก่ ภาษาถิ่นที่ใช้สื่อสารอยู่ในบางจังหวัดของภาคเหนือตอนบน หรือภาษาในอาณาจักรล้านนาเดิม มักจะพูดกันมากในจังหวัดเชียงใหม่ แม่ฮ่องสอน เชียงราย พะเยา ลำปาง น่าน ลำพูน ตาก แพร่ เป็นต้น

ภาษาถิ่นอีสาน
ภาษาถิ่นอีสานของประเทศไทยมีลักษณะใกล้เคียงกับภาษาที่พูดที่ใช้กันในประเทศลาว แต่ภาษาอีสานก็ยังถือว่าเป็นภาษาถิ่นของภาษาไทย ภาษาถิ่นอีสานมีภาษาถิ่นย่อยหลายภาษา ได้แก่ ภาษาที่ชนกลุ่มใหญ่ในภาคอีสานใช้พูดจากัน ซึ่งใช้สื่อสารอยู่ในจังหวัดต่าง ๆ ของภาคอีสาน หรือภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เช่น สกลนคร หนองคาย นครพนม ขอนแก่น อุดรธานี อุบลราชธานี ร้อยเอ็ด เลย ชัยภูมิ มหาสารคาม กาฬสินธุ์ เป็นต้น

ภาษาถิ่นใต้
ได้แก่ ภาษาถิ่นที่ใช้สื่อสารอยู่ในจังหวัดต่าง ๆ ของภาคใต้ของประเทศไทย ลงไปถึงชายแดนประเทศมาเลเซีย รวม 14 จังหวัด เช่น ชุมพร ระนอง สุราษฎร์ธานี ภูเก็ต พัทลุง สงขลา นครศรีธรรมราช เป็นต้น และบางส่วนของจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ภาษาถิ่นใต้ ยังมีภาษาถิ่นย่อยลงไปอีก เป็นภาษาถิ่นใต้ ภาคตะวันออก เช่น ภาษาถิ่นที่ใช้ใน จังหวัดนครศรีธรรมราช พัทลุง สงขลา ปัตตานี ตรัง สตูล ภาษาถิ่นใต้ตะวันตก เช่น ภาษาถิ่นที่ใช้ในจังหวัดกระบี่ พังงา ระนอง สุราษฎร์ธานีและชุมพร และภาษาถิ่นใต้สำเนียงเจ๊ะเห เช่น ภาษาถิ่นที่ใช้ในจังหวัดนราธิวาส และ ปัตตานี ในแต่ละภาคก็จะมีภาษาถิ่นใต้ เป็นภาษาถิ่นย่อยลงไปอีก เช่น ภาษาถิ่นระนอง ภาษาถิ่นภูเก็ต ภาษาถิ่นพัทลุง ภาษาถิ่นสงขลา เป็นต้น ภาษาถิ่นย่อยเหล่านี้อาจจะมีเสียง และคำที่เรียกสิ่งเดียวกันแตกต่างกันออกไป

ภาษาถิ่นตะวันออก
วิเศษ ชาญประโคน (2550, หน้า 40-41) ได้กล่าวถึง ภาษาถิ่นตะวันออกว่าเป็นภาษาย่อย ที่ใช้พูดจากัน ในท้องถิ่นตะวันออกมี ระยอง จันทบุรี ตราด เป็นต้น

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *