ด่วน! ทหารพราน พลีชีพ 1 หลังคนร้ายกดระเบิดสังหาร ขณะ รปภ.ครูที่ปัตตานี

อาชญากรรม ภัยสังคม

1.วันที่ 14 ก.ค.63 เวลา 08.00 น.ร.ต.อ.ไพโรจน์ เพชรศรี รอง สว.(สอบสวน) สภ.แม่ลาน จ.ปัตตานี ได้รับแจ้งมีเหตุระเบิดเกิดขึ้นบนถนนบริเวณสามแยกคลองชลประทาน ม.3 บ้านละโพ๊ะ ต.ป่าไร่ อ.แม่ลาน จ.ปัตตานี

2.บริเวณที่เกิดเหตุเจ้าหน้าที่ได้ปิดกั้นเส้นทางเข้าออกทันที เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเหตุซ้ำซ้อนอีกจากนั้นเจ้าหน้าที่ชุดเก็บกู้วัตถุระเบิดก็ได้เข้าไปเคลียร์พื้นที่เพื่อรักษาความปลอดภัย

3.ขณะเข้าเคลียร์พื้นที่นั้น พบร่างเจ้าหน้าที่ทหารนอนเสียชีวิตในที่เกิดเหตุ ทราบชื่อ อส.ทพ.มุจรินที ศรีแก้ว สังกัด ร้อย.ทพ.2209 หน่วยเฉพาะกิจกรมทหารพรานที่ 22 ปัตตานี สภาพศพถูกแรงระเบิดและสะเก็ดระเบิดเข้าลำตัวหลายแห่ง ห่างออกไปประมาณ 2 เมตร พบหลุมระเบิดกว้าง 1 เมตร มีชิ้นส่วนระเบิดกระจายไปทั่วบริเวณ

4.จากการสอบสวนสาเหตุทราบว่า ชุดกำลังพลนี้เป็นชุดปฏิบัติการที่สองมีกำลังพล จำนวน 6 นาย ได้เดินลาดตระเวนเส้นทางในพื้นที่รับผิดชอบเพื่อดูแลความปลอดภัยให้กับครูที่ต้องเดินทางไปโรงเรียนทุกวันตามปกติ

7.เมื่อชุดกำลังพลดังกล่าวได้เดินลาดตระเวนมาถึงบริเวณที่เกิดเหตุก็มีคนร้ายไม่ทราบจำนวนกดชนวนระเบิดแสวงเครื่องน้ำหนักประมาณ 5 กก.ที่ฝังไว้ริมถนนจนเกิดระเบิด ทำให้กำลังพลผู้เสียชีวิตที่กำลังเดินลาดตระเวนอยู่ด้านหลังถูกแรงระเบิดเข้าอย่างจังจนร่างกระเด็นเสียชีวิตทันที

8.หลังจากเกิดเหตุดังกล่าว พล.ต.ปิยะพงษ์ วงศ์จันทร์ ผบ.ฉก.ปัตตานี ได้ระดมกำลังพร้อมสั่งการให้กระจายลงพื้นที่เพื่อไล่ล่าคนร้ายในรัศมี 500 เมตร รวมทั้งให้ตรวจค้นบุคคลและรถทุกคันที่เข้าออกในพื้นที่ด้วย

9.พล.ต.ต.จิรวัฒน์ พยุงธรรม ผบก.เปิดเผยว่า กำลังพลชุดดังกล่าวได้ออกจากฐานเพื่อลาดตระเวนไปตามเส้นทางที่ครูจะต้องไปโรงเรียนทุกวันเพื่อดูแลความปลอดภัยของครู เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นครั้งนี้คนร้ายน่าจะมีการวางแผนและเฝ้าติดตามความเคลื่อนไหวของเจ้าหน้าที่มาก่อนแล้ว

10.สำหรับจุดเกิดเหตุนี้เคยมีรายงานมาก่อนหน้านี้ว่า กลุ่มก่อความไม่สงบมีแผนการที่จะสร้างสถานการณ์ในพื้นที่ ทางฝ่ายความมั่นคงก็มีการกระชับพื้นที่ลงตรวจสอบหาข่าวอย่างต่อเนื่องแล้ว

11.เชื่อว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นฝีมือของกลุ่มก่อความไม่สงบที่กำลังพยายามตอบโต้และต้องการแสดงศักยภาพในพื้นที่ดังกล่าว

ค้นหาภาษาถิ่น
Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Search in pages

ภาษาถิ่น เป็นภาษาย่อยที่ใช้พูดจากันในท้องถิ่นต่าง ๆ ซึ่งเกิดจากการใช้ภาษาเพื่อการสื่อความหมาย ความเข้าใจกันระหว่างผู้คนที่อาศัยอยู่ตามท้องถิ่นนั้น ๆ ซึ่งอาจจะแตกต่างไปจากมาตรฐาน หรือภาษาที่คนส่วนใหญ่ของแต่ละประเทศใช้กัน และอาจจะแตกต่างจากภาษาในท้องถิ่นอื่นทั้งทางด้านเสียง คำและ การใช้คำ

ภาษาถิ่น เป็นภาษาที่มีลักษณะเฉพาะ ทั้งถ้อยคำ และสำเนียง ภาษาถิ่นจะแสดงถึงเอกลักษณ์ ลักษณะความเป็นอยู่ และวิถีชีวิตของผู้คน ในท้องถิ่นของแต่ละภาค ของประเทศไทย บางทีเรียกว่า ภาษาท้องถิ่น และหากพื้นที่ของผู้ใช้ภาษานั้นกว้างก็จะมีภาษาถิ่นหลากหลาย และมีภาษาถิ่นย่อย ๆ ลงไปอีก

ภาษาถิ่น แบ่งได้เป็น 4 ถิ่นใหญ่ ๆ คือ ภาษาถิ่นกลาง ภาษาถิ่นเหนือ ภาษาถิ่นอีสานและภาษาถิ่นใต้

ภาษาถิ่นกลาง
ภาษาถิ่นที่ใช้สื่อสารอยู่ในบางจังหวัดของภาคกลาง เช่น เพชรบุรี กาญจนบุรี สุพรรณบุรี ราชบุรี นครปฐม อ่างทอง และพระนครศรีอยุธยา เป็นต้น ภาษาถิ่นที่ใช้สื่อสารอยู่ในจังหวัดเหล่านี้ มีสำเนียงพูดที่แตกต่างกันออกไป จะมีลักษณะเพี้ยนเสียงไปจากภาษากลางที่เป็นภาษามาตรฐาน

ภาษาถิ่นเหนือ
หรือภาษาถิ่นพายัพ (คำเมือง) ได้แก่ ภาษาถิ่นที่ใช้สื่อสารอยู่ในบางจังหวัดของภาคเหนือตอนบน หรือภาษาในอาณาจักรล้านนาเดิม มักจะพูดกันมากในจังหวัดเชียงใหม่ แม่ฮ่องสอน เชียงราย พะเยา ลำปาง น่าน ลำพูน ตาก แพร่ เป็นต้น

ภาษาถิ่นอีสาน
ภาษาถิ่นอีสานของประเทศไทยมีลักษณะใกล้เคียงกับภาษาที่พูดที่ใช้กันในประเทศลาว แต่ภาษาอีสานก็ยังถือว่าเป็นภาษาถิ่นของภาษาไทย ภาษาถิ่นอีสานมีภาษาถิ่นย่อยหลายภาษา ได้แก่ ภาษาที่ชนกลุ่มใหญ่ในภาคอีสานใช้พูดจากัน ซึ่งใช้สื่อสารอยู่ในจังหวัดต่าง ๆ ของภาคอีสาน หรือภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เช่น สกลนคร หนองคาย นครพนม ขอนแก่น อุดรธานี อุบลราชธานี ร้อยเอ็ด เลย ชัยภูมิ มหาสารคาม กาฬสินธุ์ เป็นต้น

ภาษาถิ่นใต้
ได้แก่ ภาษาถิ่นที่ใช้สื่อสารอยู่ในจังหวัดต่าง ๆ ของภาคใต้ของประเทศไทย ลงไปถึงชายแดนประเทศมาเลเซีย รวม 14 จังหวัด เช่น ชุมพร ระนอง สุราษฎร์ธานี ภูเก็ต พัทลุง สงขลา นครศรีธรรมราช เป็นต้น และบางส่วนของจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ภาษาถิ่นใต้ ยังมีภาษาถิ่นย่อยลงไปอีก เป็นภาษาถิ่นใต้ ภาคตะวันออก เช่น ภาษาถิ่นที่ใช้ใน จังหวัดนครศรีธรรมราช พัทลุง สงขลา ปัตตานี ตรัง สตูล ภาษาถิ่นใต้ตะวันตก เช่น ภาษาถิ่นที่ใช้ในจังหวัดกระบี่ พังงา ระนอง สุราษฎร์ธานีและชุมพร และภาษาถิ่นใต้สำเนียงเจ๊ะเห เช่น ภาษาถิ่นที่ใช้ในจังหวัดนราธิวาส และ ปัตตานี ในแต่ละภาคก็จะมีภาษาถิ่นใต้ เป็นภาษาถิ่นย่อยลงไปอีก เช่น ภาษาถิ่นระนอง ภาษาถิ่นภูเก็ต ภาษาถิ่นพัทลุง ภาษาถิ่นสงขลา เป็นต้น ภาษาถิ่นย่อยเหล่านี้อาจจะมีเสียง และคำที่เรียกสิ่งเดียวกันแตกต่างกันออกไป

ภาษาถิ่นตะวันออก
วิเศษ ชาญประโคน (2550, หน้า 40-41) ได้กล่าวถึง ภาษาถิ่นตะวันออกว่าเป็นภาษาย่อย ที่ใช้พูดจากัน ในท้องถิ่นตะวันออกมี ระยอง จันทบุรี ตราด เป็นต้น

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *