“ยาไอซ์” ไม่ใช่เครื่องสำอาง! แกร็บเอาพัสดุให้ตำรวจตรวจ หลังถูกจ้างส่ง 2 พันบาท

อาชญากรรม ภัยสังคม

(27 ก.ย. 2563)เมื่อเวลา 00.15 น. ของเมื่อคืนนี้ พ.ต.ท.เมธสิทธิ์ วชิราปัญญานนท์ รอง ผกก.สส.สน.หัวหมาก พ.ต.ต.อำนาจ วงศ์สมบัติ สว.สส.สน.หัวหมาก นำกำลังจับกุมนายธนกร หรือโฟร์ ทัศนัย อายุ 21 ปี พร้อมของกลางยาไอซ์ 3 ห่อ หนักรวมกัน 1.45 กรัม ยาบ้า 75 เม็ด อุปกรณ์การเสพยา 1 ชุด จับได้ที่บ้านเลขที่ 208 ชุมชนนาคภาษิต ถนนพระราม 9 ซอย 47 แขวงพัฒนาการ เขตสวนหลวง กทม.

สำหรับการจับกุมครั้งนี้สืบเนื่องจากนายแชมป์ (ขอสงวนชื่อและนามสกุลจริง) อายุ 30 ปี พนักงานขับรถส่งเอกสารแอปพลิเคชันแกร็บไบค์ เข้าพบฝ่ายสืบสวน สน.หัวหมาก พร้อมกล่องพัสดุ 1 ใบ แจ้งว่าได้รับการว่าจ้างจากนายธนกร ผู้ต้องหา ให้ไปรับกล่องพัสดุดังกล่าวที่บ้าน อ้างว่าของที่อยู่ในกล่องเป็นเครื่องสำอาง ให้นำไปส่งลูกค้าชื่อนายวุฒิ (นามสมมติ) ผู้รับปลายทางในพื้นที่ จ.ปทุมธานี โดยค่าจ้าง 2,000 บาทให้ไปเก็บกับนายวุฒิ ค่าจ้างวิ่งงานนั้นสูงเกินจริง นอกจากนี้ยังสังเกตว่านายธนกร พูดจาวกวนไปมาคล้ายคนเสพยา ประกอบกับความสงสัยว่าในกล่องพัสดุไม่น่าจะเป็นเครื่องสำอางตามที่ผู้ว่าจ้างระบุ รีบนำมาให้ตำรวจที่โรงพักตรวจสอบ พบว่าในกล่องพัสดุมียาสีฟัน 1 หลอด และยาไอซ์ชนิดเกล็ด 1 ห่อ อยู่ภายในจึงนำกำลังไปตรวจค้นที่บ้านนายธนกรทันที

เมื่อชุดจับกุมเดินทางไปถึงนายธนกรถึงกับหน้าถอดสี ถูกจับตรวจปัสสาวะผลออกมาเป็นสีม่วงเจ้าตัวยอมรับเพิ่งเสพยาไอซ์หมาดๆ ตรวจค้นในบ้านพักพบยาไอซ์อีกจำนวนหนึ่ง ยาบ้า 3 ถุง รวม 75 เม็ด อุปกรณ์เสพยา 1 ชุด โดยนายธนกรยังยอมรับด้วยว่า เคยถูกจับคดีครอบครองยาเสพติดเพื่อจำหน่ายตั้งแต่สมัยเป็นเยาวชน เพิ่งพ้นโทษออกมาได้ 2 เดือน ยังไม่มีอาชีพเป็นหลักแหล่งก็หาซื้อยาเสพติดมาเสพคลายเครียด ตั้งใจว่าจ้างแกร็บไบค์ส่งไปแบ่งให้เพื่อนสนิทเสพด้วย แจ้งข้อหามียาเสพติดให้โทษประเภท 1 ไว้ในความครอบครองเพื่อจำหน่าย และข้อหาเสพยาเสพติด นำส่งพนักงานสอบสวน สน.หัวหมากดำเนินคดี

ภาษาถิ่น เป็นภาษาย่อยที่ใช้พูดจากันในท้องถิ่นต่าง ๆ ซึ่งเกิดจากการใช้ภาษาเพื่อการสื่อความหมาย ความเข้าใจกันระหว่างผู้คนที่อาศัยอยู่ตามท้องถิ่นนั้น ๆ ซึ่งอาจจะแตกต่างไปจากมาตรฐาน หรือภาษาที่คนส่วนใหญ่ของแต่ละประเทศใช้กัน และอาจจะแตกต่างจากภาษาในท้องถิ่นอื่นทั้งทางด้านเสียง คำและ การใช้คำ

ภาษาถิ่น เป็นภาษาที่มีลักษณะเฉพาะ ทั้งถ้อยคำ และสำเนียง ภาษาถิ่นจะแสดงถึงเอกลักษณ์ ลักษณะความเป็นอยู่ และวิถีชีวิตของผู้คน ในท้องถิ่นของแต่ละภาค ของประเทศไทย บางทีเรียกว่า ภาษาท้องถิ่น และหากพื้นที่ของผู้ใช้ภาษานั้นกว้างก็จะมีภาษาถิ่นหลากหลาย และมีภาษาถิ่นย่อย ๆ ลงไปอีก

ภาษาถิ่น แบ่งได้เป็น 4 ถิ่นใหญ่ ๆ คือ ภาษาถิ่นกลาง ภาษาถิ่นเหนือ ภาษาถิ่นอีสานและภาษาถิ่นใต้

ภาษาถิ่นกลาง
ภาษาถิ่นที่ใช้สื่อสารอยู่ในบางจังหวัดของภาคกลาง เช่น เพชรบุรี กาญจนบุรี สุพรรณบุรี ราชบุรี นครปฐม อ่างทอง และพระนครศรีอยุธยา เป็นต้น ภาษาถิ่นที่ใช้สื่อสารอยู่ในจังหวัดเหล่านี้ มีสำเนียงพูดที่แตกต่างกันออกไป จะมีลักษณะเพี้ยนเสียงไปจากภาษากลางที่เป็นภาษามาตรฐาน

ภาษาถิ่นเหนือ
หรือภาษาถิ่นพายัพ (คำเมือง) ได้แก่ ภาษาถิ่นที่ใช้สื่อสารอยู่ในบางจังหวัดของภาคเหนือตอนบน หรือภาษาในอาณาจักรล้านนาเดิม มักจะพูดกันมากในจังหวัดเชียงใหม่ แม่ฮ่องสอน เชียงราย พะเยา ลำปาง น่าน ลำพูน ตาก แพร่ เป็นต้น

ภาษาถิ่นอีสาน
ภาษาถิ่นอีสานของประเทศไทยมีลักษณะใกล้เคียงกับภาษาที่พูดที่ใช้กันในประเทศลาว แต่ภาษาอีสานก็ยังถือว่าเป็นภาษาถิ่นของภาษาไทย ภาษาถิ่นอีสานมีภาษาถิ่นย่อยหลายภาษา ได้แก่ ภาษาที่ชนกลุ่มใหญ่ในภาคอีสานใช้พูดจากัน ซึ่งใช้สื่อสารอยู่ในจังหวัดต่าง ๆ ของภาคอีสาน หรือภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เช่น สกลนคร หนองคาย นครพนม ขอนแก่น อุดรธานี อุบลราชธานี ร้อยเอ็ด เลย ชัยภูมิ มหาสารคาม กาฬสินธุ์ เป็นต้น

ภาษาถิ่นใต้
ได้แก่ ภาษาถิ่นที่ใช้สื่อสารอยู่ในจังหวัดต่าง ๆ ของภาคใต้ของประเทศไทย ลงไปถึงชายแดนประเทศมาเลเซีย รวม 14 จังหวัด เช่น ชุมพร ระนอง สุราษฎร์ธานี ภูเก็ต พัทลุง สงขลา นครศรีธรรมราช เป็นต้น และบางส่วนของจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ภาษาถิ่นใต้ ยังมีภาษาถิ่นย่อยลงไปอีก เป็นภาษาถิ่นใต้ ภาคตะวันออก เช่น ภาษาถิ่นที่ใช้ใน จังหวัดนครศรีธรรมราช พัทลุง สงขลา ปัตตานี ตรัง สตูล ภาษาถิ่นใต้ตะวันตก เช่น ภาษาถิ่นที่ใช้ในจังหวัดกระบี่ พังงา ระนอง สุราษฎร์ธานีและชุมพร และภาษาถิ่นใต้สำเนียงเจ๊ะเห เช่น ภาษาถิ่นที่ใช้ในจังหวัดนราธิวาส และ ปัตตานี ในแต่ละภาคก็จะมีภาษาถิ่นใต้ เป็นภาษาถิ่นย่อยลงไปอีก เช่น ภาษาถิ่นระนอง ภาษาถิ่นภูเก็ต ภาษาถิ่นพัทลุง ภาษาถิ่นสงขลา เป็นต้น ภาษาถิ่นย่อยเหล่านี้อาจจะมีเสียง และคำที่เรียกสิ่งเดียวกันแตกต่างกันออกไป

ภาษาถิ่นตะวันออก
วิเศษ ชาญประโคน (2550, หน้า 40-41) ได้กล่าวถึง ภาษาถิ่นตะวันออกว่าเป็นภาษาย่อย ที่ใช้พูดจากัน ในท้องถิ่นตะวันออกมี ระยอง จันทบุรี ตราด เป็นต้น

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *