หนุ่มขับรถจากบ้าน มา “ขออึ๊บเมีย” ที่บ้านเมีย เมียไม่ให้อึ๊บ ยัวะจัด! เผาบ้านวอด

อาชญากรรม ภัยสังคม

(26 ต.ค.63) ร.ต.อ.สุระ ศรีจินดา รองสารวัตร (สอบสวน) สภ.สตึก อ.สตึก จ.บุรีรัมย์ เปิดเผยว่า เมื่อช่วงกลางดึกวานนี้ ( 25 ต.ค.) ได้รับแจ้งมีเหตุเพลิงไหม้บ้านเรือนชาวบ้าน ที่บ้านดอนแก้ว ต.ทุ่งวัง อ.สตึก จึงประสานรถดับเพลิงของหน่วยกู้ภัยวังกรูด อ.สตึก เข้าช่วยดับเพลิง ที่เกิดเหตุเป็นบ้านครึ่งปูนครึ่งไม้เลขที่ 78 หมู่ 9 ต.ทุ่งวัง อ.สตึก จ.บุรีรัมย์ พบว่าเพลิงได้ลุกไหม้วอดเกือบทั้งหลัง เจ้าหน้าที่จึงช่วยกันดับเพลิงจนสงบ ก่อนเข้าตรวจสอบพบว่าไฟได้ไหม้วอดไปทั้งหลังพร้อมกับทรัพย์สินภายในบ้าน

จากการสอบสวนเพื่อนบ้าน ให้การว่า หลังจากเห็นไฟกำลังลุกไหม้ ได้มีชาวบ้านพยายามจะเข้าไปช่วยดับไฟ แต่ถูกนายณรงค์ชาญ ​หรือ ตี๋ ภักษารัมย์​ นุ่งผ้าขนหนูผืนเดียวเข้ามาห้ามไม่ให้ใครเข้าไปช่วยดับไฟ จนมั่นใจว่าไฟได้ลามไหม้เกือบทั้งหลังแล้ว นายตี๋จึงขี่จยย.หลบหนีไป ขณะที่ น.ส.รัชนีกร ยีรัมย์ อายุ 30 ปี ภรรยานายตี๋ เล่าว่า ปกติสามีมักจะไป ๆ มา ๆ ระหว่างบ้านของสามีที่ ต.ร่อนทอง กับบ้านตนเองที่ ต.ทุ่งวัง

ก่อนเกิดเหตุตนอยู่กับลูก 2 คน จู่ ๆ สามีขี่ จยย.มาจอดหน้าบ้านใส่ผ้าขนหนูมาผืนเดียว ลักษณะเมาอะไรบางอย่างมา เข้าบ้านมาก็ไม่ว่าอะไร จากนั้นก็มากระซิบข้างหูว่า “ขอมีเซ็กซ์แบบเร่งด่วน” ตนก็แปลกใจและไม่กล้า เพราะมาแบบจู่โจม และมีอาการเมาผิดปกติ จึงหลอกว่า “ให้ไปอาบน้ำก่อน” ระหว่างที่สามีกำลังอาบน้ำจึงพาลูกออกจากบ้านไปบ้านญาติ เพราะไม่รู้ว่าสามีจะมาแบบไหน ประกอบกับสามีมีพฤติกรรมไปยุ่งเกี่ยวกับยาเสพติด กระทั่งชาวบ้านได้มาบอกว่าไฟไหม้บ้านของตน จึงรีบมาดูและพยายามห้ามสามีแต่สามีไม่ยอมให้ใครช่วยดับ ซึ่งที่ผ่านมาสามีเคยพยายามเผาบ้านแม่มาแล้ว ครั้งนี้ไม่คิดว่าจะกล้าทำ เบื้องต้นนายตี๋ให้การรับสารภาพว่าเป็นคนเผาจริง ด้วยการใข้เตาแก๊สปิกนิกเผาบ้านเพื่อความสะใจ ซึ่งเจ้าหน้าที่จะได้นำตัวไปดำเนินคดีตามกฎหมายต่อไป

https://www.dailynews.co.th/crime/803277

ค้นหาภาษาถิ่น
Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Search in pages

ภาษาถิ่น เป็นภาษาย่อยที่ใช้พูดจากันในท้องถิ่นต่าง ๆ ซึ่งเกิดจากการใช้ภาษาเพื่อการสื่อความหมาย ความเข้าใจกันระหว่างผู้คนที่อาศัยอยู่ตามท้องถิ่นนั้น ๆ ซึ่งอาจจะแตกต่างไปจากมาตรฐาน หรือภาษาที่คนส่วนใหญ่ของแต่ละประเทศใช้กัน และอาจจะแตกต่างจากภาษาในท้องถิ่นอื่นทั้งทางด้านเสียง คำและ การใช้คำ

ภาษาถิ่น เป็นภาษาที่มีลักษณะเฉพาะ ทั้งถ้อยคำ และสำเนียง ภาษาถิ่นจะแสดงถึงเอกลักษณ์ ลักษณะความเป็นอยู่ และวิถีชีวิตของผู้คน ในท้องถิ่นของแต่ละภาค ของประเทศไทย บางทีเรียกว่า ภาษาท้องถิ่น และหากพื้นที่ของผู้ใช้ภาษานั้นกว้างก็จะมีภาษาถิ่นหลากหลาย และมีภาษาถิ่นย่อย ๆ ลงไปอีก

ภาษาถิ่น แบ่งได้เป็น 4 ถิ่นใหญ่ ๆ คือ ภาษาถิ่นกลาง ภาษาถิ่นเหนือ ภาษาถิ่นอีสานและภาษาถิ่นใต้

ภาษาถิ่นกลาง
ภาษาถิ่นที่ใช้สื่อสารอยู่ในบางจังหวัดของภาคกลาง เช่น เพชรบุรี กาญจนบุรี สุพรรณบุรี ราชบุรี นครปฐม อ่างทอง และพระนครศรีอยุธยา เป็นต้น ภาษาถิ่นที่ใช้สื่อสารอยู่ในจังหวัดเหล่านี้ มีสำเนียงพูดที่แตกต่างกันออกไป จะมีลักษณะเพี้ยนเสียงไปจากภาษากลางที่เป็นภาษามาตรฐาน

ภาษาถิ่นเหนือ
หรือภาษาถิ่นพายัพ (คำเมือง) ได้แก่ ภาษาถิ่นที่ใช้สื่อสารอยู่ในบางจังหวัดของภาคเหนือตอนบน หรือภาษาในอาณาจักรล้านนาเดิม มักจะพูดกันมากในจังหวัดเชียงใหม่ แม่ฮ่องสอน เชียงราย พะเยา ลำปาง น่าน ลำพูน ตาก แพร่ เป็นต้น

ภาษาถิ่นอีสาน
ภาษาถิ่นอีสานของประเทศไทยมีลักษณะใกล้เคียงกับภาษาที่พูดที่ใช้กันในประเทศลาว แต่ภาษาอีสานก็ยังถือว่าเป็นภาษาถิ่นของภาษาไทย ภาษาถิ่นอีสานมีภาษาถิ่นย่อยหลายภาษา ได้แก่ ภาษาที่ชนกลุ่มใหญ่ในภาคอีสานใช้พูดจากัน ซึ่งใช้สื่อสารอยู่ในจังหวัดต่าง ๆ ของภาคอีสาน หรือภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เช่น สกลนคร หนองคาย นครพนม ขอนแก่น อุดรธานี อุบลราชธานี ร้อยเอ็ด เลย ชัยภูมิ มหาสารคาม กาฬสินธุ์ เป็นต้น

ภาษาถิ่นใต้
ได้แก่ ภาษาถิ่นที่ใช้สื่อสารอยู่ในจังหวัดต่าง ๆ ของภาคใต้ของประเทศไทย ลงไปถึงชายแดนประเทศมาเลเซีย รวม 14 จังหวัด เช่น ชุมพร ระนอง สุราษฎร์ธานี ภูเก็ต พัทลุง สงขลา นครศรีธรรมราช เป็นต้น และบางส่วนของจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ภาษาถิ่นใต้ ยังมีภาษาถิ่นย่อยลงไปอีก เป็นภาษาถิ่นใต้ ภาคตะวันออก เช่น ภาษาถิ่นที่ใช้ใน จังหวัดนครศรีธรรมราช พัทลุง สงขลา ปัตตานี ตรัง สตูล ภาษาถิ่นใต้ตะวันตก เช่น ภาษาถิ่นที่ใช้ในจังหวัดกระบี่ พังงา ระนอง สุราษฎร์ธานีและชุมพร และภาษาถิ่นใต้สำเนียงเจ๊ะเห เช่น ภาษาถิ่นที่ใช้ในจังหวัดนราธิวาส และ ปัตตานี ในแต่ละภาคก็จะมีภาษาถิ่นใต้ เป็นภาษาถิ่นย่อยลงไปอีก เช่น ภาษาถิ่นระนอง ภาษาถิ่นภูเก็ต ภาษาถิ่นพัทลุง ภาษาถิ่นสงขลา เป็นต้น ภาษาถิ่นย่อยเหล่านี้อาจจะมีเสียง และคำที่เรียกสิ่งเดียวกันแตกต่างกันออกไป

ภาษาถิ่นตะวันออก
วิเศษ ชาญประโคน (2550, หน้า 40-41) ได้กล่าวถึง ภาษาถิ่นตะวันออกว่าเป็นภาษาย่อย ที่ใช้พูดจากัน ในท้องถิ่นตะวันออกมี ระยอง จันทบุรี ตราด เป็นต้น

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *